Mijn fiets die is al dagen lek,
de deurklink is kapot,
mijn broodrooster is doorgebrand,
ik weet niet wat ik mot.
Met enkel je Björnborg onderbroek
nog bij de vuile was,
ik weet nog hoe je wegging
met je paspoort in je tas.
Om niet meer terug te komen
Hier zit ik dan, alleen
met enkel nog mijn steelpan
en bijzettafel om me heen.
Je nam mijn klok nog mee
en ook mijn stopcontact,
al mijn CD’s verdwenen,
ik, eenzaam weggezakt.
De tranen op mijn wangen
als rijstkorrels zo groot
de rookmelder gaat ook af
dat wordt nog eens mijn dood.
Jij was mijn bijzettafel,
Kon alles bij je kwijt
Wie is er nu voor mij
Die mijn theezakjes aanreikt?
Je bent voorgoed vertrokken
Ver weg naar Fort Boyard,
Ik zal altijd aan je denken
Mijn allerliefste ART !!
Tijdens een ander spel moest zonder woorden, maar met behulp van kleine memoblaadjes een opgegeven voorwerp worden “getekend” totdat het door de groep geraden werd. Uiteraard met veel stress vanwege de tijdslimiet (en je wilde ook uitgespeeld zijn voordat de tegenpartij klaar was) werden Uiteindelijk werd nog een spel “MasterMind” gespeeld.
Tijdens een gezellige nazit werden, onder het genot van een drankje, alle spelen nog eens ge-evalueerd.
| Volgende > |
|---|




